Μαφία: Οργανωμένο έγκλημα...
Η μαφία είναι γνωστή σε πολλούς ως μια αδίστακτη οργάνωση, όπου οικογένειες εκβιάζουν, ληστεύουν, πολεμάνε μεταξύ τους και ειναι αιτία για χάος. Επιπλέον, θεωρούμε πως αφορά τις δεκαετίες γύρω από το '60, με μία σύντομη ιστορία. Είναι λοιπόν έτσι; Ας ρίξουμε μια σύντομη ματιά σε αυτή την ιστορία.
Οι ρίζες της ορίζονται στη σικελία στα μέσα του 19ου αιώνα, ενώ θεωρούμε πως οι πρώτοι σπόροι είναι στην αλλαγή του ιταλικού πολιτεύματος με την αποβολή της φεουδαρχίας. Σε εκείνη την εποχή όπου λόγω ανακατατάξεων η ληστεία άνθισε, στο δυτικό κυρίως μέρος της σικελίας δημιουργήθηκαν ιδιοτικές ένοπλες ομάδες όπου έπαιζαν τον ρόλο της αστυνομίας. Στο Παλέρμο ειδικά, όπου η πυκνότητα της περιοχής όσον αφορά τους γεωκτήμονες και ιδιοκτήτες μαγαζιών ήταν μεγάλη, δημιουργήθηκαν εξαίρετες συνθήκες για πώληση προστασίας. Το 1864 ο Νίκολο Τουρίσι Κολόνα έγραψε για μια ομάδα ληστών κατά μήκος της Σικελίας, απαρτιζόμενη από λαθρέμπορες, μικροληστές, πλούσιους αγρότες και τους ιδιοτικούς τους φρουρούς, όπου παρείχαν και δέχονταν προστασία απο και προς αυτούς που συναναστρέφονταν.
Η μαφία αργότερα δραστηριοποιήθηκε στην αμερική, συνδεόμενη ριζικά με την παράνομη πόληση οινοπνεύματος κατά την ποτοαπαγόρευση. Στη Σικελία εναντιώθηκε στον Μουσολίνι και το φασιστικό κόμμα, αποδυναμώνοντας σημαντικά την επιρροή τους στην περιοχή μέσα από τις διοικητικές θέσεις που κρατούσε.
Ο κύριος τομέας της οργάνωσης είναι ο τζόγος και η διασκέδαση. Η εμπλοκή της στα ναρκοτικά γινόταν πιο διστακτικά λόγο της ολικής παρανομίας της επιχείρησης. Η μαφία θα πήγενε στον ιδιοκτήτη ενός καταστήματος, προσφέροντάς του προστασία και βοήθεια. Αν δεχόταν θα καταδίωκε όποιον λήστευε από την επιχείρηση, προσπαθώντας να επιστρέψει τα κλοπημαία και εμποδίζοντας την μεταπώλησή τους. Επίσης θα αποθάρρυνε τον ανταγωνισμό αν το ζητούσε ο πελάτης, όσο δεν ήταν και τα ανταγωνιστικά καταστήματα υπό την προστασία της μαφίας. Όσο το κατάστημα όμως αρνούταν την προστασία μπορούσαν να το καταστρέφουν ελεύθερα προκειμένου να δεχτεί την προστασία.
Κανόνας ήταν ότι δεν δραστηριοποιούνταν μια φαμίλια στην περιοχή μιας άλλης χωρίς άδεια. Επίσης μπορούσαν να συνεργαστούν μερικές οικογένειες για την προαναφερθείσα εξυπηρέτηση, ή για την εξυπηρέτηση κοινών ενδιαφερόντων. Η ληστεία ήταν απαγορευμένη, εκτός και αν ηταν σε καταστημα που αρνήθηκε προστασία. Όταν όμως δεν αφορούσε τα ίδια τα μέλη της οικογένειας η αντίδραση ποίκιλε.
Ληστές μπορούσαν να καταφύγουν στην περιοχή μιας οικογένειας για να διαφύγουν όσο δεν παρέβαιναν τους όρους της και εκαναν μια μικρή συνεισφορά, αν όμως λήστευαν προστατευόμενο (έστω και από άλλη οικογένεια) μαγαζί, ή δεν συμμορφόνονταν με κάποιο κανονισμό, θα παραδίδονταν στις αρχές.
Στη Μικρή Ιταλία της Νέας Υόρκης η μαφία έδιωχνε (ποικιλοτρόπως) παρείσακτους (μη ιταλικής καταγωγής) καταστηματάρχες, αν αποτελούσαν πρόβλημα για τους Ιταλούς, καθώς και ρύθμιζαν τις αδικίες μεταξύ των κατοίκων, σύμφωνα με συνέντευξη μέλους της τοπικής οικογένειας.
Κανόνας επίσης ήταν (στην Ιταλία κυρίως) ότι δεν σκότωναν κανένα, εκτός αν υπήρχε έγκριση από τη τοπική Επιτροπή, θα διώκονταν οι παραβάτες. Η επιτροπή σχηματιζόταν για κάθε τρεις ή τέσσερις οικογένειες που δραστηριοποιούνταν η μία δίπλα στην άλλη. Τα μέλη ήταν ένα από κάθε οικογένεια, δημοκρατικά εκλεγμένο. Η επιτροπή ρύθμιζε επίσης άλλα θέματα όπως διαδοχή στην ιεραρχία. Δεν ήταν ωστόσο κεντρικό διοικητικό όργανο, όπως προβάλουν τα ΜΜΕ και πιστεύεται κοινώς.
Οι "πόλεμοι" που γενικώς πιστεύεται πως διαπράτονται μεταξύ οικογενειών, συνέβησαν μόνο δύο φορές στη μαφία, και αίτιο τους ήταν μια παρεξήγηση σε μια επειχίρηση όπου συνεργάστηκαν πάνω από μία οικογένειες. Φυσικά υπήρχαν κατά καιρούς συρράξεις, κυρίως στις ΗΠΑ, αλλά δεν είχαν σημαντικές επιπτώσεις στην κοινωνία σε σχέση με τους δύο αιματηρούς πολέμους της Σικελίας.
Συμπεραίνουμε λοιπόν πως η Μαφία δεν είναι μια συνηθισμένη εκγλιματική οργάνωση με αλόγιστη βία, αλλά περισσότερο μια παράνομη οργάνωση με επιρροή, που διαχειρίζεται την τοπική οικονομία συχνά με θετικά αποτελέσματα. Επιπλέον έχει πολύ μακρύτερη και πολύπλοκη ιστορία, η οποία συνεχίζει να γράφεται, καθώς δεν έχει πάψει να υπάρχει.
Όταν ο Μουσολίνι πήγε στη Σικελία, στην παρέλασή του σε μια πόλη πριν από δημόσιο λόγο του, ο δήμαρχος της πόλης, ισχυρό στέλεχος της μαφίας, του είπε: "Γιατί έχεις όλη αυτή τη φρουρά; Είσαι υπό την προστασία μου", ο Μουσολίνι προσβλήθηκε και απέρριψε την προσφορά του δημάρχου για προστασία. Ο δήμαρχος φροντισε τότε να μην πάει κανένας ντόπιος στην ομιλία του Μουσολίνι!
Σημείωση: Δεν παίρνουμε το μέρος κανενός, δεν προσπαθούμε να αθωώσουμε κανέναν. Τα κείμενα που δημοσιεύονται έχουν σκοπό την διάδοση αληθινών γεγονότων και δεδομένων, επιβεβαιωμένων από έγκυρες πηγές, με τελικό σκοπό την μάθηση. Δεν θέλουμε να προκαλέσουμε κανέναν, να επηρρεάσουμε ή να διαδώσουμε απόψεις αντίθετες με τον νόμο. Επιπλέον σημειώνουμε πως είμαστε σε μια σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία, όπου όλοι μπορούν να έχουν και να διατυπώνουν την άποψή τους.
