Υπάρχουν πολλά ιστορικά πρόσωπα που θεωρούμε σπουδαία, πολλά από τα οποία θεωρούμε και πρότυπα. Το πρόβλημα είναι ότι συνήθως μας λένε τη μισή αλήθεια γι 'αυτά. Γενικά μας αρέσει να βλέπουμε σπουδαία άτομα, άξια θαυμασμού, αλλά μας αρέσει επίσης να κουτσομπολεύουμε τους ανθρώπους. Γι' αυτό λοιπόν σήμερα θα κουτσομπολέψουμε κάποια πρότυπα, όχι με βάση φήμες, αλλά με βάση ιστορικά γεγονότα που η δασκάλα στο δημοτικό ξέχασε να αναφέρει.
Ας πάρουμε ένα από τα αρχαιότερα παραδείγματα, τον σεβαστό βασιλιά Δαβίδ. Νίκησε τον Γολιάθ, έγινε βασιλιάς του Ισραήλ, ίσως να έχετε ακούσει και για ένα στρατιώτη που καταδίκασε ας πούμε για να πάρει τη γυναίκα του, ίσως για το ότι σκότωσε τον ένα του γιό που επαναστάτησε, αλλά και στις δύο περιπτώσεις έκανε μια βαθιά μετάνοια και τον συγχώρεσε ο Θεός.... ή μήπως δεν ήταν έτσι;
Ο θρυλικός Δαβίδ ήταν έξυπνος, με μία πέτρα νίκησε ένα γυμνασμένο και προπονημένο άντρα. Μετά ο τότε βασιλιάς του Ισραήλ Σαούλ τον έκανε υπασπιστή του και αυτός συνέχισε να αποκτά φήμη μετά τη μάχη. Ο βασιλιάς άρχισε να φοβάται ότι ο λαός θα έκανε τον Δαβίδ βασιλιά και θα έχανε τη δύναμή του, οπότε στρέφεται εναντίων του. Ο Δαβίδ πήγε στους τότε εχθρούς του Ισραήλ, οι οποίοι τον δέχτηκαν και του ανέθεσαν να λεηλατεί τακτικά τα σύνορα του Ισραήλ. Στη μάχη στην οποία ο βασιλιάς του Ισραήλ και ο γιός του πέθαναν (ο δεύτερος ήταν καλός φίλος του Δαβίδ) δεν ήταν παρών, καθώς δεν κρίθηκε άξιος εμπυστοσίνης, ωστόσο αμείφτηκε για τις υπηρεσίες του με την ανάθεση της διοίκησης της Ιουδαίας. Ο άλλος γιός του βασιλιά Σαούλ, ανέλαβε τη διοίκηση του υπόλοιπου Ισραήλ και ξέσπασε διαμάχη μεταξύ αυτού και του Δαβίδ. Δολοφόνοι έφεραν στον Δαβίδ το κεφάλι του αντιπάλου του, αλλά αυτός τους σκότωσε με τη σειρά του (ποιός ξέρει, ίσως οι δολοφόνοι να είχαν έναν άνθρωπο του θεού για εργοδότη..).
Κατά τη διάρκεια των επεκτατικών - όχι και πολύ θρησκευτικών - πολέμων, ο Δαβίδ ερωτεύεται την Βηθσαβέ, όμως αυτή είναι παντρεμένη με τον Ουρία. Δεν είναι όμως εμπόδιο, καθώς αυτός υπηρετεί πιστά, πολιορκώντας μια εχθρική πόλη. Βέβαια συμβαίνει το αναπόφευκτο, η Βηθσαβέ μένει έγκυος. Ο Δαβίδ κάλεσε τον Ουρία πίσω στην Ιερουσαλήμ, λέγοντάς του πως είχε πολεμήσει σκληρά και του άξιζε ένα διάλειμμα, συμβουλεύοντας τον να πάει να περάσει τη νύχτα με τη γυναίκα του. Έτσι το παιδί θα δικαιολογούνταν. Αυτός όμως κοιμήθηκε έξω από την πόρτα του Δαβίδ, μένοντας πιστός στον κώδικα τιμής των στρατιωτών. Ο Δαβίδ εξοργισμένος τον στέλνει πίσω στο μέτωπο, και διατάζει να τοποθετηθεί στις πρώτες γραμμές, όπου αναπόφευκτα σκοτώθηκε. Το παιδί τελικά πέθανε σύντομα, αλλά ο Δαβίδ παραδόξως θρηνούσε όσο αυτό ζούσε, και σταμάτησε όταν πέθανε.
Όταν ένας από τους γιούς του Δαβίδ αργότερα επαναστάτησε. Ο Δαβίδ είχε δώσει εντολή να μην τον σκοτώσουν, αλλά στη μάχη του δάσους του Εφραίμ ο υπασπιστής του τον εκτέλεσε όταν τον βρήκε να κρέμεται ζωντανός από τα μαλλιά του από ένα δέντρο.
Ο Δαβίδ είχε πολλούς γιούς. Από πολλές γυναίκες. Ο μέλλον βασιλιάς Σολόμωντας (από τη Βηθσαβέ) πήρε τις συμβουλές του Δαβίδ για να εξοντώσει τον αδερφό του που ήταν νόμιμος διάδοχος.
Λέγεται ότι ο Δαβίδ έζησε τα τελευταία του χρόνια στη δυστυχία, μετανοώντας για τα παρελθόντα λάθη, και είχε μάλλον καλούς λόγους να μετανιώνει...
Κάντε τους υπολογισμούς, βαθμολογήστε. Θα έπρεπε να ψέλνουμε ύμνους γραμμένους από κάποιον που διέπραττε παράλληλα όσα δεν μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτό μας να κάνει;
Ας πάρουμε ένα από τα αρχαιότερα παραδείγματα, τον σεβαστό βασιλιά Δαβίδ. Νίκησε τον Γολιάθ, έγινε βασιλιάς του Ισραήλ, ίσως να έχετε ακούσει και για ένα στρατιώτη που καταδίκασε ας πούμε για να πάρει τη γυναίκα του, ίσως για το ότι σκότωσε τον ένα του γιό που επαναστάτησε, αλλά και στις δύο περιπτώσεις έκανε μια βαθιά μετάνοια και τον συγχώρεσε ο Θεός.... ή μήπως δεν ήταν έτσι;
Ο θρυλικός Δαβίδ ήταν έξυπνος, με μία πέτρα νίκησε ένα γυμνασμένο και προπονημένο άντρα. Μετά ο τότε βασιλιάς του Ισραήλ Σαούλ τον έκανε υπασπιστή του και αυτός συνέχισε να αποκτά φήμη μετά τη μάχη. Ο βασιλιάς άρχισε να φοβάται ότι ο λαός θα έκανε τον Δαβίδ βασιλιά και θα έχανε τη δύναμή του, οπότε στρέφεται εναντίων του. Ο Δαβίδ πήγε στους τότε εχθρούς του Ισραήλ, οι οποίοι τον δέχτηκαν και του ανέθεσαν να λεηλατεί τακτικά τα σύνορα του Ισραήλ. Στη μάχη στην οποία ο βασιλιάς του Ισραήλ και ο γιός του πέθαναν (ο δεύτερος ήταν καλός φίλος του Δαβίδ) δεν ήταν παρών, καθώς δεν κρίθηκε άξιος εμπυστοσίνης, ωστόσο αμείφτηκε για τις υπηρεσίες του με την ανάθεση της διοίκησης της Ιουδαίας. Ο άλλος γιός του βασιλιά Σαούλ, ανέλαβε τη διοίκηση του υπόλοιπου Ισραήλ και ξέσπασε διαμάχη μεταξύ αυτού και του Δαβίδ. Δολοφόνοι έφεραν στον Δαβίδ το κεφάλι του αντιπάλου του, αλλά αυτός τους σκότωσε με τη σειρά του (ποιός ξέρει, ίσως οι δολοφόνοι να είχαν έναν άνθρωπο του θεού για εργοδότη..).
Κατά τη διάρκεια των επεκτατικών - όχι και πολύ θρησκευτικών - πολέμων, ο Δαβίδ ερωτεύεται την Βηθσαβέ, όμως αυτή είναι παντρεμένη με τον Ουρία. Δεν είναι όμως εμπόδιο, καθώς αυτός υπηρετεί πιστά, πολιορκώντας μια εχθρική πόλη. Βέβαια συμβαίνει το αναπόφευκτο, η Βηθσαβέ μένει έγκυος. Ο Δαβίδ κάλεσε τον Ουρία πίσω στην Ιερουσαλήμ, λέγοντάς του πως είχε πολεμήσει σκληρά και του άξιζε ένα διάλειμμα, συμβουλεύοντας τον να πάει να περάσει τη νύχτα με τη γυναίκα του. Έτσι το παιδί θα δικαιολογούνταν. Αυτός όμως κοιμήθηκε έξω από την πόρτα του Δαβίδ, μένοντας πιστός στον κώδικα τιμής των στρατιωτών. Ο Δαβίδ εξοργισμένος τον στέλνει πίσω στο μέτωπο, και διατάζει να τοποθετηθεί στις πρώτες γραμμές, όπου αναπόφευκτα σκοτώθηκε. Το παιδί τελικά πέθανε σύντομα, αλλά ο Δαβίδ παραδόξως θρηνούσε όσο αυτό ζούσε, και σταμάτησε όταν πέθανε.
Όταν ένας από τους γιούς του Δαβίδ αργότερα επαναστάτησε. Ο Δαβίδ είχε δώσει εντολή να μην τον σκοτώσουν, αλλά στη μάχη του δάσους του Εφραίμ ο υπασπιστής του τον εκτέλεσε όταν τον βρήκε να κρέμεται ζωντανός από τα μαλλιά του από ένα δέντρο.
Ο Δαβίδ είχε πολλούς γιούς. Από πολλές γυναίκες. Ο μέλλον βασιλιάς Σολόμωντας (από τη Βηθσαβέ) πήρε τις συμβουλές του Δαβίδ για να εξοντώσει τον αδερφό του που ήταν νόμιμος διάδοχος.
Λέγεται ότι ο Δαβίδ έζησε τα τελευταία του χρόνια στη δυστυχία, μετανοώντας για τα παρελθόντα λάθη, και είχε μάλλον καλούς λόγους να μετανιώνει...
Κάντε τους υπολογισμούς, βαθμολογήστε. Θα έπρεπε να ψέλνουμε ύμνους γραμμένους από κάποιον που διέπραττε παράλληλα όσα δεν μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτό μας να κάνει;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου